Menu

KRYMINALNE TROPY

ZOBACZ INNE ROZMOWY
malarz_chomczynski

„Malarz”. Zbrodnia jako dzieło sztuki i granice tej metafory

Napisać o kryminale, że jego bohaterowie fascynują bardziej niż sama zbrodnia, to albo postawić zarzut autorowi, że nie domyślił intrygi, albo dostrzec coś rzadkiego, pisarza, który wie, gdzie naprawdę mieszka napięcie. W przypadku „Malarza” Piotra Chomczyńskiego objawia się to drugie z wymienionych spostrzeżeń.Pisałem już o „Kucharzu”. O najciemniejszym mroku, jaki pojawił się wówczas w polskim […]

symultana-side-czubaj

„Symultana” — Czubaj gra jednocześnie na wszystkich szachownicach

Są powieści, które grają w jedną grę. I są takie, które rozgrywają kilka partii naraz, na każdej planszy inny poziom, inna stawka, inna głębia, a kiedy autor odkłada pionki, okazuje się, że wszystkie partie były od początku jedną. „Symultana” Mariusza Czubaja należy do tej drugiej kategorii i jest tego tytułem z premedytacją, bo jest i […]

freela-majcher-side

Kobieta, choroba, miasto. O „Freli” Magdaleny Majcher

Jest coś przewrotnego w tym, że słowo frela, śląska nazwa kobiety, niegdyś zabarwiona nutą swobody i niezależności, stało się w powieści Magdaleny Majcher synonimem ofiary. Kobiety zamkniętej w czterech ścianach przez chorobę, odciętej od sceny, od blasku, od życia, które znała. Autorka operuje tego rodzaju paradoksami z pewną wprawą: buduje przestrzeń, w której pozory odwracają […]

olowiane-stelar

„Ołowiane żołnierzyki” — protezy, teczki i historia, której nie można zatrzymać

Jest pewna kategoria powieści kryminalnych, które stawiają czytelnika przed podwójnym napięciem. Tym wewnątrz fabuły, kto zabił, dlaczego, w czyim interesie, oraz tym zewnętrznym, historycznym, który rozgrywa się ponad głowami bohaterów jak burzowe niebo, pod którym oni jeszcze spacerują bez parasola. I są powieści, w których to drugie napięcie jest tak silne, tak nieodwołalne, że czytelnik […]

side-niewidzialne

„Niewidzialne” Bernarda Miniera — Lucia Guerrero i klasa społeczna jako broń

Są zbrodnie widzialne i zbrodnie niewidzialne. Te pierwsze zapalają reflektory kamer, zapraszają do studia ekspertów, produkują nagłówki i zasięgi mediów. Te drugie zdarzają się, zanim miasto się zbudzi — wśród pustych ulic, w zamglonym świcie, gdy pracownica piekarni wsiada do samochodu i już nie dociera na zmianę. Minier od pierwszych stron „Niewidzialnych” rozgrywa tę dychotomię […]

osman_recenzja+człowiek

Osman: Śmierć jako żart, śmierć jako prawda — recenzja

Są kryminały, które traktują starość jako kostium. I są takie, które traktują ją jako temat — jedyny naprawdę poważny temat, jaki literatura kryminalna może podjąć, jeśli tylko odważy się wyjść poza schemat trupa i detektywa. „Człowiek, który umarł dwa razy” Richarda Osmana należy do tej drugiej grupy — choć przez sporą część lektury można mieć […]

trucizna_muniak_recenzja

„Trucizna” Muniak — biały kitel, czarne sumienie

Są zawody, które literatura polska traktuje jak strefy chronione. Lekarz w białym kitlu, pielęgniarka przy łóżku umierającego, farmaceuta odliczający tabletki, to postacie naszej zbiorowej wyobraźni otoczone czymś na kształt nietykalności, aurą zaufania tak głęboko wbudowaną w kulturowy kod, że samo wyobrażenie sobie mordercy w kitlu wywołuje rodzaj moralnego spazmu. Pisarze to czują. I w większości […]

ZOBACZ INNE RECENZJE

Najnowsze Artykuły

Najpopularniejsze

Most Commented Posts

Festiwal

ZOBACZ WIĘCEJ O FESTIWALU

Recenzje

side-single

Muzyczne DNA pokolenia. „Single z Żoliborza” trafiają w punkt

Są książki, które się czyta. I są takie, których się słucha – nawet jeśli milczą szelestem kart. „Single z Żoliborza” Marka Niedźwieckiego i Piotra Stelmacha należą do tej drugiej kategorii. To nie tyle zapis audycji, ile jej przedłużenie: zapisane na papierze radio, które nie przestaje grać.Dla czytelnika z mojego rocznika to doświadczenie niemal intymne. Bo […]

ZOBACZ INNE RECENZJE

Patronaty

ZOBACZ INNE PATRONATY