Menu

KRYMINALNE TROPY

ZOBACZ INNE ROZMOWY
akord_rdzanek_side

Kiedy muzyka zabija — i pyta, kto jest winien

Istnieje w literaturze pewna niezwykła przestrzeń pomiędzy tym, co napisane, a tym, czego nie da się wyrazić słowami, przestrzeń, w której muzyka i kod, piękno i zniszczenie, Telemann i algorytm mogą zamieszkać pod jednym dachem. W. P. Rdzanek nie tylko tę przestrzeń odnalazł. W „Akordzie”, drugim tomie trylogii „AI-gent. Mroczne kody”, postanowił ją rozsadzić od […]

hubert_hender_wywiad

Ciemność zna swoje miejsce. Rozmowa z Hubertem Henderem

Co w historii gangu złodziei samochodów — z pozoru banalnej kryminalnej sprawy — zafascynowało Cię na tyle, by stać się osią całego tomu? Czy to był impuls fabularny, konkretna wiadomość, przypadkowe spotkanie, czy może właśnie ta pozorna banalność zbrodni, która skrywa coś znacznie mroczniejszego? Zawsze fascynował mnie temat grup przestępczych. Już jako nastolatek interesowałem się nim, […]

malarz_chomczynski

„Malarz”. Zbrodnia jako dzieło sztuki i granice tej metafory

Napisać o kryminale, że jego bohaterowie fascynują bardziej niż sama zbrodnia, to albo postawić zarzut autorowi, że nie domyślił intrygi, albo dostrzec coś rzadkiego, pisarza, który wie, gdzie naprawdę mieszka napięcie. W przypadku „Malarza” Piotra Chomczyńskiego objawia się to drugie z wymienionych spostrzeżeń.Pisałem już o „Kucharzu”. O najciemniejszym mroku, jaki pojawił się wówczas w polskim […]

symultana-side-czubaj

„Symultana” — Czubaj gra jednocześnie na wszystkich szachownicach

Są powieści, które grają w jedną grę. I są takie, które rozgrywają kilka partii naraz, na każdej planszy inny poziom, inna stawka, inna głębia, a kiedy autor odkłada pionki, okazuje się, że wszystkie partie były od początku jedną. „Symultana” Mariusza Czubaja należy do tej drugiej kategorii i jest tego tytułem z premedytacją, bo jest i […]

freela-majcher-side

Kobieta, choroba, miasto. O „Freli” Magdaleny Majcher

Jest coś przewrotnego w tym, że słowo frela, śląska nazwa kobiety, niegdyś zabarwiona nutą swobody i niezależności, stało się w powieści Magdaleny Majcher synonimem ofiary. Kobiety zamkniętej w czterech ścianach przez chorobę, odciętej od sceny, od blasku, od życia, które znała. Autorka operuje tego rodzaju paradoksami z pewną wprawą: buduje przestrzeń, w której pozory odwracają […]

olowiane-stelar

„Ołowiane żołnierzyki” — protezy, teczki i historia, której nie można zatrzymać

Jest pewna kategoria powieści kryminalnych, które stawiają czytelnika przed podwójnym napięciem. Tym wewnątrz fabuły, kto zabił, dlaczego, w czyim interesie, oraz tym zewnętrznym, historycznym, który rozgrywa się ponad głowami bohaterów jak burzowe niebo, pod którym oni jeszcze spacerują bez parasola. I są powieści, w których to drugie napięcie jest tak silne, tak nieodwołalne, że czytelnik […]

side-niewidzialne

„Niewidzialne” Bernarda Miniera — Lucia Guerrero i klasa społeczna jako broń

Są zbrodnie widzialne i zbrodnie niewidzialne. Te pierwsze zapalają reflektory kamer, zapraszają do studia ekspertów, produkują nagłówki i zasięgi mediów. Te drugie zdarzają się, zanim miasto się zbudzi — wśród pustych ulic, w zamglonym świcie, gdy pracownica piekarni wsiada do samochodu i już nie dociera na zmianę. Minier od pierwszych stron „Niewidzialnych” rozgrywa tę dychotomię […]

ZOBACZ INNE RECENZJE

Najnowsze Artykuły

Najpopularniejsze

Most Commented Posts

Festiwal

ZOBACZ WIĘCEJ O FESTIWALU

Recenzje

miłoszewski gniew

„Gniew” Zygmunta Miłoszewskiego – recenzja finału trylogii z prokuratorem Szackim

  Czy zrodził się we mnie gniew? Właściwie trudno powiedzieć, choć to fakt niezaprzeczalny, że przez ten tytuł zmuszony byłem odłożyć recenzje innych wcześniej już przeczytanych książek. Zresztą nie mniej, niż przeczytana rzecz, zasługujących na moją uwagę i podzielenie się wrażeniami z odwiedzającymi mój blog. Z drugiej strony nie mogło być inaczej, skoro mówię o […]

ZOBACZ INNE RECENZJE

Patronaty

ZOBACZ INNE PATRONATY