KRYMINALNE TROPY

„Śmierć pod Białym Jeleniem” – Broadchurch w wersji książkowej

Zło w słusznej sprawie. „Ciemność” Huberta Hendera

Milczenie jako zbrodnia. „Chłód” Mathii — recenzja

Są autorzy, którzy piszą kryminały. Weronika Mathia pisze klimaty. I to właśnie — ten bezbłędnie utrzymany klimat — jest jej największą kartą przetargową, ale bywa też polem, na którym rozgrywa się jej najtrudniejsza literacka rozgrywka.Zaczęło się od „Żaru” — debiutu, który przyniósł jej uwagę czytelników i zainteresowanie krytyków, zbudowanego na piekącym skwarze emocji, na oparzeniu, […]

Sekrety zwłok — gdy autopsja mówi głośniej niż świadek

Są książki, które chcemy przeczytać. I są takie, które czujemy, że powinniśmy przeczytać — choć trochę się ich boimy. „Sekrety zwłok. Z notatnika lekarza medycyny sądowej” Michela Sapaneta należy do tej drugiej grupy, a gdy już ją otworzysz, okazuje się, że strach był zupełnie zbędny — bo doktor Sapanet jest przewodnikiem, który potrafi zabrać cię […]

„Miasto burz” — kiedy przeszłość wraca z piorunem

Są kryminały, w których miasto jest tylko adresem. Są i takie, w których jest świadkiem — niemym, ale uważnym, noszącym w sobie warstwy czasu jak gleba nosi warstwy geologiczne: każda przykryta następną, żadna nie znika. „Miasto burz” Michała Śmielaka należy do tej drugiej kategorii. I właśnie dlatego jest czymś więcej niż dobrze skrojonym kryminałem. Jest […]

Jak FBI stworzyło idealną pułapkę dla gangsterów? Joseph Cox o historii „Anomu”

Co było dla Pana największym zaskoczeniem podczas zbierania materiałów do „Anomu” –  sama skala operacji, jej etyczne konsekwencje, czy może to, jak bardzo świat przestępczy przypomina legalną gospodarkę? Zdecydowanie skala — zarówno po stronie przestępców, jak i organów ścigania. Niektórzy z tych ludzi nawet nie wstawali z łóżka, jeśli nie chodziło o przemyt wielu ton narkotyków. […]

Przemysław Żarski „Ferment” — recenzja. Sosnowiec, punk i nierozliczona przeszłość

Są kryminały, które rozwiązują zagadkę i kłaniają się do wyjścia. I są takie, które po zamknięciu ostatniej strony zostają — jako dźwięk, jako niepokój, jako pytanie zawieszone w powietrzu pokoju, w którym czytałeś. „Ferment” Przemysława Żarskiego należy do tej drugiej grupy, choć przez lwią część lektury możesz nie mieć co do tego pewności. I właśnie […]