„Za wszelką cenę” – gdy odznaka przestaje wystarczać
Tom Douglas jedzie do Wenecji szukać brata i trafia w sam środek kradzieży bezcennego obrazu oraz pytania, którego żaden policjant nie chce sobie zadawać: co jestem gotów zrobić dla rodziny.
thriller
Temida depcze mu po piętach. „Serce pełne grobów” — recenzja
John Rebus, przez dwadzieścia trzy tomy zadający pytania innym, w „Sercu pełnym grobów” siedzi w ławie oskarżonych. Prywatne zlecenie od umierającego Cafferty’ego splata się ze śledztwem Siobhan Clarke i czujnym okiem Malcolma Foksa z biura spraw wewnętrznych, a Temida w tej książce nie czeka, aż ktoś ją wezwie.
Reacher niezniszczalny? „Tajny raport” — recenzja 29. tomu serii
Jack Reacher budzi się przykuty, ranny i z dziurami w pamięci — ale jedno pozostaje niezmienne: jego etyczny kompas nie drgnie nawet o milimetr. W „Tajnym raporcie” Lee Child i Andrew Child po raz kolejny udowadniają, że rytuał można czytać z przymrużeniem oka i wciąż dać się porwać bez reszty. Sprawdzam, gdzie tym razem formuła trzyma się mocno, a gdzie zaczyna skrzypieć — i dlaczego ta książka patrzy w stronę ekranu równie chętnie, co w stronę czytelnika.
Beskidzki zbójnik przyszedł po prawdę – recenzja „Gawry”
Nielegalny radiowiec milknie w trakcie audycji. Inspektor Łezka ma trzy dni, by go odnaleźć – żywego lub martwego. Recenzja II tomu serii Grzegorza Brudnika.
„Zamęt” Kamili Bryksy — gdy panika staje się lustrem
Są powieści, w których chaos przychodzi z zewnątrz, w postaci porywacza, obcego, kogoś, kto wdziera się w uporządkowane życie bohaterów i je rozsadza. I są takie, w których najgroźniejszy żywioł mieszka od dawna w środku, czekając tylko na pretekst, żeby się wydostać. „Zamęt” Kamili Bryksy należy bez wątpienia do tej drugiej kategorii, a jej bohaterowie […]
„Nie ma głupich” Harlana Cobena — kiedy zbrodnia jest tylko pretekstem, by poznać człowieka
Sami Kierce, zdegradowany detektyw, prowadzący teraz nieformalne śledztwa i wieczorowy kurs dla amatorów kryminalistyki, jest bohaterem skonstruowanym wokół jednej, dojmującej rany. Oto dwadzieścia dwa lata wcześniej, podczas studenckiej wędrówki przez Hiszpanię, obudził się we krwi obok martwej dziewczyny, której — jak twierdzi jego pamięć — nie zabił. Ta scena, rozegrana w pierwszych stronach powieści z […]
„Niewidzialne” Bernarda Miniera — Lucia Guerrero i klasa społeczna jako broń
Są zbrodnie widzialne i zbrodnie niewidzialne. Te pierwsze zapalają reflektory kamer, zapraszają do studia ekspertów, produkują nagłówki i zasięgi mediów. Te drugie zdarzają się, zanim miasto się zbudzi — wśród pustych ulic, w zamglonym świcie, gdy pracownica piekarni wsiada do samochodu i już nie dociera na zmianę. Minier od pierwszych stron „Niewidzialnych” rozgrywa tę dychotomię […]
Zamknięte drzwi przestają istnieć — czy AI może złapać każdego? „Algorytm” W.P. Rdzanka
Są książki, które odkłada się na półkę z pewną ulgą — skończyło się, można odetchnąć. I są takie, po których odkładaniu towarzyszą wyrzuty sumienia, bo przecież zostało jeszcze kilkanaście stron, a lampka nocna i tak pali się do pierwszej. „Algorytm” W.P. Rdzanka należy bezsprzecznie do tej drugiej kategorii. Od pierwszych akapitów wciąga z siłą, która […]
Banalność zbrodni. „Dom bestii” Bondy jako portret psychologiczny mordercy
Są książki, które od progu próbują zdefiniować samą siebie. I są takie, które tę definicję komplikują, bo materiał, z którym mierzył się autor, nie dawał się spokojnie zmieścić w żadnej dostępnej formie. „Dom bestii” Katarzyny Bondy należy do tej drugiej grupy — i właśnie to jest jego największa siła, a zarazem najtrudniejszy sprawdzian dla czytelnika.Zacznę […]
„Sezonowa dziewczyna” Jenny Blackhurst — thriller, który wciąga bez ostrzeżenia
Są miejsca, które od początku wyglądają zbyt pięknie, żeby były uczciwe. Martha’s Vineyard — letnia twierdza nowobogackich, raj bez kantów i cieni, gdzie każdy sezon zaczyna się od nowych twarzy i kończy ich zniknięciem — jest w powieści Jenny Blackhurst czymś więcej niż tłem. Jest aktywnym uczestnikiem zbrodni.Claire przyjeżdża na wyspę z jednym celem: znaleźć […]
Zabawa, która zamienia niewinność w koszmar – o „Zabawie w chowanego” Sørena Sveistrupa
Po sukcesie Sørena Sveistrupa z powieścią „Kasztanowy ludzik” oczekiwania wobec jego kolejnej historii były ogromne. „Zabawa w chowanego” nie tylko im sprostała, ale w wielu aspektach potwierdziła, że autor należy dziś do najciekawszych architektów napięcia w literaturze kryminalnej. To opowieść, która zaczyna się jak niewinna wyliczanka z dzieciństwa, a kończy jako pełnowymiarowy koszmar – chłodny, […]
Kim naprawdę jest Emma? Thriller Jeana Reno
W literaturze sensacyjnej często spotykamy bohaterów z przeszłością, która nie daje o sobie zapomnieć. Zdarza się jednak rzadko, aby to właśnie ona – a nie sama intryga – była prawdziwym silnikiem całej opowieści. W powieści „Emma” Jean Reno historia zaczyna się jak klasyczny thriller, lecz szybko okazuje się czymś znacznie bardziej osobistym: opowieścią o pamięci, […]
„Krawiec” Vincenta V. Severskiego – szpiegowska gra bez złudzeń
Literatura szpiegowska ma to do siebie, że najciekawsze historie rodzą się nie w spektakularnych akcjach, lecz w cieniu decyzji podejmowanych przez ludzi, którzy doskonale wiedzą, że w ich świecie nie istnieje pojęcie czystych rąk. W powieści „Krawiec” Vincenta V. Severskiego powraca właśnie taka wizja świata wywiadu – pozbawiona efektownych fajerwerków, a jednocześnie niezwykle wciągająca, pełna […]
Najbardziej niepokojący kryminał ostatnich lat? „Drzewa” Percivala Everetta
Są książki, które spełniają oczekiwania czytelnika. Są też takie, które je w sposób przemyślany i inteligentny sabotują. Powieść „Drzewa” należy zdecydowanie do tej drugiej kategorii. To kryminał – ale tylko na pierwszy rzut oka. Thriller – lecz chwilami bardziej przypomina groteskę. Powieść polityczna – choć jednocześnie jest też czymś w rodzaju baśniowego moralitetu o pamięci, […]