W „Karze” Wolnicki opisuje nie zjawisko, lecz mechanizm: jak krok po kroku dorosły przejmuje dziecko za pośrednictwem telefonu, mówiąc do niego wyłącznie językiem bliskości. To najdojrzalszy tom serii — choć zapowiadany wątek Tragedii Górnośląskiej nie dostał w nim własnego ciężaru.
Drugi tom serii Kozak i Wolf nie podnosi stawki liczbą zwłok, tylko głębią ludzi. Zbrodnia wyrasta tu z hałdy, która płonie od środka, i z pamięci regionu.
Wolnicki otwiera serię z Kozakiem i Wolfem powieścią, która pyta nie o to, kto zabił, lecz komu i za co jesteśmy winni. Rybnik, dawny dom dziecka, wielka woda.