1 Comment

1. „Pionek” Kuźmińskich – recenzja książki | Kryminalne Tropy
   10/19/2026 @ 11:51

   […] Kuźmińscy nie potrzebują scenografii. Gliwice, Bytom, Zabrze, hałdy, familoki, pokopalniane nieużytki i bloki z wielkiej płyty budują tu więcej napięcia niż niejeden thriller z dobrze naoliwioną fabułą. To proza, która pachnie węglem i wilgocią klatek schodowych. Gwara nie jest tu ozdobnikiem, tylko dowodem na to, że autorzy naprawdę tu byli, rozmawiali z ludźmi, słuchali. Rzadko spotykam w polskim kryminale tak fizyczne poczucie miejsca. Śląsk lat dziewięćdziesiątych, transformacja, która jednym zabrała pracę, a innym dała pretekst, by zniknąć bez śladu. To ważne, bo w tej powieści geografia jest częścią mechanizmu zbrodni. Łatwiej ukryć ciało tam, gdzie ziemia i tak jest już poryta. Łatwiej też ukryć prawdę tam, gdzie ludzie nauczyli się nie zadawać pytań władzy. […]